نویسندۀ مسیحی لبنان
” سلیمان کتـّانی که بود؟ “

سلیــمان کتـّانی در سال ۱۹۱۲م بدنیا آمد. او دوران ابتدایی را در شهر کوچک بَسکِنتا( شمال بیروت) گذارند وسپس به انستیتوی عینطوره نزدیک جونیه رفت ودوسال در آنجا درس خواند. آنگاه به انستیتو الحکمه در بیروت رفت وبا اتمام تحصیلات خود موفق به اخذ دانشنامۀ فلسفه شد.

به گزارش رهیافتگان (پایگاه جامع مبلغین و تازه مسلمانان)  سلیــمان کتـّانی در سال ۱۹۱۲م بدنیا آمد. او دوران ابتدایی را در شهر کوچک بَسکِنتا( شمال بیروت) گذارند وسپس به انستیتوی عینطوره نزدیک جونیه رفت ودوسال در آنجا درس خواند. آنگاه به انستیتو الحکمه در بیروت رفت وبا اتمام تحصیلات خود موفق به اخذ دانشنامۀ فلسفه شد.


وی در انستیتو درس های خود رابه دو زبان عربی وفرانسه انتخاب کرد وبعد از پایان تحصیلات به کار آموزشی پرداخت وبه عنوان استاد زبان و ادبیات عربی در تعدادی از مدارس لبنان به مدت بیست سال مشغول تدریس بود. سلیمان کتـّانی آنگاه به کارهای خصوصی روی آورد واز ابتدای این دوره شروع به تألیف کرد وتعدادی کتاب پیرامون شرح احوال وسرگذشت ها نوشت.
او در حوزه شرح احوال وزندگینامه ها, کتاب زندگی پیامبر اسلام حضرت محمد(ص) رابنام “محمد شاطیء وسحاب ” را به رشته تحریر در آورد. در سال ۱۹۶۵(۱۳۴۴هـ.ش) کتاب دیگری پیرامون زندگی امام علی(ع) نوشت که حائز جایزه نخست در عراق گردید, این کتاب “علی نبراس ومتراس” نام داشت. سپس کتابی در باره فاطمه زهرا(س) تألیف کرد که این کتاب نیز حائز جایزه نخست شد. نام این کتاب “فاطمه الزهراء وترٌ فی غمد” بود ومقصود او از “وتر فی غمد” خشم وبپاخاستگی زنانه است.

     سلیمان کتـّانی خود در این باره می گوید: فاطمه  زهرا(س) دختر پیامبر بزرگ اسلام وهمسر امام علی(ع) بعد از فقدان پدر واز دست دادن فدک که بنا به وصیت پدرش ارثیه او بود, خطبه ای خواند که محافل قدرت را لرزاند وبعدها  باعث انقلابی علیه حاکمیّت وقت شد؛ به همین دلیل آنرا”وتر فی غمد” یعنی خشم وشجاعتی که شمشیر مبارزه را به حرکت در آورد, نامگذاری کرد.
سپس کتابی دیگر در باره امام حسن(ع) تألیف کرد که آنرا “الامام الحسن الکوثر المهدور” نام نهاد ودر آن به شرح زندگی امام حسن(ع) بطور کامل پرداخت. سلیمان کتــّانی در بارۀ آن حضرت می گوید: او قربانی وحدت امت در آن زمان شد, او در دورنگه داشتــنِ حکومت وامت از شورش های تند و سختی که خون امت را به هــــدر می داد موفق شد. این کتاب نیز در بیروت حائز جائزه نخست شد. سپس به تألیف کتابی در باره امام حسین(ع) پرداخت با نام “الامام الحسین فی حله البرفیر”.مؤلف می گوید:  منظور از “حلّه  البرفیر” ریخته شدن خون است, خون شهادتی که امام از جان خود تقدیم کرد.
وی سپس به تألیف کتاب دیگری در بارۀ امام زین العابدین(ع) پرداخت که حائز جایزه ارزشمندی شد. این کتاب “الامام زین العابدین عنقود مرصـّع” نام گرفت. اینها کتابهایی است که او در حوزۀ اسلام تألیف کرد. استاد کتــّانی همچنین کتابی در باره حضرت عیسی(ع) نوشته است بنام “یسوع أبد الانسان”.
وی همچنین صــاحب کتابی است تحت عنـــوان “الـجذور” وطی آن به ایـــــن نکته می پردازد که جذور یا ریشه ها حامل پیام سعادتمندی هستند وبه سرزمینهای منطقه که توسط استعمارگران وبویژه فرانسویان تکه تکه شده است, اشاره ومواضع برخی از احزاب لبنان را در  این باره بازگو می کند.
کتاب دیگر ایشان “لبنان علی نزیف خواصره ” نام دارد که طی آن نیز به تجربۀ سرزمین شام که آن را عامل عقب ماندگی لبنان می نامد , می پردازد.
استاد کتــّانی در حوزه ادبیات ونقد ادبی نیز ید طولایی دارد. وی کتابی در بارۀ میخائیل نعیمه نوشته با نام “میخائیل نعیمه بیدر مفطوم” یعنی میخائیل نعیمه در ادبیاتش  مانند خرمن رها شده است.  این کتاب, کتابی ادبی وانتقادی است که آثار نعیمه در آن نقد شده, در عین اینکه ویژگیهای ادبـی او را انکار نمی کند, بخصوص در زمینه قصه, که اورا داستان نویسی طراز اول می داند.
وی در حوزه ادبیات دو اثر دیگر از خود بجای گذارده است به نامهای “جبران خلیل جبران فی مداره الواسع” و ” می زیاده فی بحر من ظمأ “.
سلیمان کتــّانی کتابهای مهمِّ دیگری نیز تألیف کرده است که عبارتند از ” الامام الکاظم(ع) ضوء مقهور الشعاع “, ” الامام الصادق(ع) ضمیر المعادلات”, الامام الباقر(ع) نجیّ الرسول” وبالاخره “الامام الخمینی باسم  الله شراره لا اله الا الله واحتراق الهشیم”؛ وبدین گونه کارنامۀ پربار خویش را درخشنده کرد.
این نویسندۀ مسیحی لبنان, روز ۲۹ فوریه ۲۰۰۴(۱۰/۱۲/۸۲) در سن ۹۲ سالگی دار فانی را وداع گفت.

منبع:http://www.icro.ir

به اشتراک بگذارید :

دیدگاه

لطفا دیدگاه خودتون رو بیان کنید: